De zin van organisaties

Soms denk ik na over de zin van organisaties. Waarom bestaan ze eigenlijk? Vorige week had ik opeens een antwoord.

 De huidige maatschappij is gericht op individuen. Mensen wonen niet meer in grote groepen bij elkaar, families zijn veel kleiner dan vroeger en communes vormen een uitzondering.
Ik ga uit van het principe dat spirituele groei en ontwikkeling bereikt kan worden via interactie. Als je wordt geraakt door wat iemand doet of zegt, dan spiegelt dat jou iets. Dit is een kans om te leren en dus te groeien. Hiervoor heb je de dynamiek van grote groepen mensen nodig, liefst met grote diversiteit. Dit zou kunnen betekenen dat juist organisaties de plaatsen zijn voor persoonlijke en spirituele groei en ontwikkeling. Dat zijn immers ook de ontmoetingsplaatsen van mensen, waar ze met elkaar samenwerken, ideeën uitwisselen, botsen, kortom elkaar spiegelen. Is dit geen mooie nieuwe bril om naar je organisatie en je collega's te kijken?
Pam, 15 juni 2007